عقاید یک رامین

عقاید یک رامین

۱۶ مطلب در آذر ۱۳۹۵ ثبت شده است

سالگرد این پست و 

امروز بعد از 6 سال درس خوندن تو دانشگاه ، 10 دیقه دیر رسیدم ب کلاس

در مورد یه موضوعی داشت حرف میزد . من باهاش موافق نبودم . ینی معتقد بودم که نباید اصلا در این مورد حرف زد ولی هیچ عکس العملی نشون ندادم . فک میکردم حق با منه . این سکوت باعث شد ک دیالوگ ناتموم مون رو تو ذهنم ، خیال بافی کنم . هر چقدر که بیشتر فک کردم دیدم اونم حق داره . ینی حق داره که اعتراض کنه . من هم حق داشتم . حق هامون در تضاد با یکدیگر نبودن . نمیدونستم اگه تو شرایط اون بودم ، باز هم حرفای قبلی خودمو میزدم یا حرفای اونو تکرار میکردم . هنوزم نمی دونم . همین ندونستن باعث شد بعد از مدت ها حال یه نفرو درک کنم . خیلی خوشحال بودم که اون لحظه سکوت کردمو تراوشات ذهنیمو به زور بهش تحمیل نکردم . این کار به نفع من شد . من اگاه تر شدم . ولی اون هنوز فک میکنه که حق با خودش بوده فقط . من هم نمیخوام دیگه باهاش بحث کنم . همیشه که نباید بقیه رو ارشاد کرد .

همچنان در تلاش برای بهتر شدن 


پ.ن. عکس ها جدید نیستند 

پ.ن. لوگو هم زدم :))

وبلاگای مختلفو میخونم . چقدر دنیای آدما با هم فرق میکنه

آروم می خندی ، باز عاشقت میشم

زخم هامو می بندی ، باز عاشقت میشم

                                                                                                     چشات مهتابه ، دستات آتیشه

                                                                                                     اینجا کنار تو ، دنیا تموم میشه

از گریه ها خالی ، تو حال خوشحالی

انگار جهان هیچه ، عطرت که می پیچه

                                                                                                     آروم می خندی ، باز عاشقت میشم

                                                                                                     زخم هامو می بندی ، باز عاشقت میشم

 

فیلم "دختر" عالی بود . عالی . ولی یه چیزش ناقص بود ... نمی دونم چیش ولی یه چیزش ناقص بود بنظرم

این چالشو دیدم ، خواستم شرکت کنم ولی

اینارو وقتی خودشون میسازند خنده شون نمی گیره ؟
یاد اون شبی افتادم ک از ساعت 11 تا 2 شب حرف زدیم

شنبه هفته بعد نمایشگاه خیریه داریم تو دانشگاه . بمدت یه هفته . از پنج شنبه هفته پیش تا امروز ( بغیر از جمعه ) هر روز از 9 صبح تا 6 عصر کار کردیم و دکور زدیم . فردا هم قراره بریم . کلی کار مونده . انگشتام همشون زخم و زیلی شدن . چقدر درد کردنشون لذت بخشه 


+ اگه شد عکس میگیرم

+ خوشحال میشیم اگه کسی تبریز بود بهمون سر بزنه :) 

به طرز غیرقابل باوری ظرفیتم ، چه از لحاظ دیداری و چه از لحاظ شنیداری ،  رفته بالا 

فک (میکنین/میکنن) که منو (میشناسین/میشناسن)

دگرگونم کرد ...

از اینکه نگران نیستم ، نگرانم .