واقعا چرا ؟

اقا من یه سوال ذهنمو درگیر کرده . موقع تصادف یا دعوا تو خیابون ، مث همایشا و کنگره ها ، گواهی حضور یا شرکت میدن ب بقیه ملت ک این قدر مشتاقانه حمله ور میشن واسه دیدن ماجرا ؟ واسه رزومه شون میخان ؟ تو استخدام بدردشون میخوره ؟ چرا اینقدر دیدن دعوا یا تصادف لذت بخشه ؟

۵ موافق ۰ مخالف
خیلی خوبه دیدنِ دعوا ^_^

ممنون واقعا :|

یکی از ویژگی های انسانه

پس من چرا دوست ندارم :|

اتفاقن تازه یه متن دیده بودم راجبش
از کتابه ژاک قضا و قدری و اربابش
دنی دیدرو نوشته فک کنم
میگفت که مردم اینجور صحنه هارو میبینن واسه اینکه وقتی یه جایی میرن حرف داشته باشن واسه گفتن
کتاب جالبیه، بخون حتمن (((:

داداش همین ک همین قدرشو گفتی انگار من خوندمش :))

اصلا وقت ندارم . کلی هم کتاب نخونده ست . اینم میره تو صف :)) ایشالا بعد :| خیلی بعد :| 

دعوا و تصادف که چیزی نیست! هنوز حماسه آفرینی این دسته از عزیزان رو تو جریان پلاسکو فراموش نکردم :/

بله . مورد هایی مث پلاسکو هم هست :(

والا ما یه همایشو گردوندیم حضور درهمایش رو امروز فردا میکنن:))
من میترسم.
واقعا چرا؟؟؟

خاصیت تمام همایشاست :))


نمی دونم 

تکبیر گویان از کادر خارج میشود

:)) مرسی 

کم کم داره تحصیلاتم تموم میشه، چند روش انتگرال گیری بلدم، میتونم از لگاریتمها و المان های محدود و غیره برات بحرفم، اما تا حالا کسی بهم نگفته وقتی یه تصادف دیدم باید چیکار کنم.
چندوقت پیش یه کلیپ تلگرامی دیده بودم که دو تصادف یکی تو ایران و دیگری تو ژاپن رو مقایسه میکرد، نحوه رفتار راننده ها رو.
درسته اونا بافرهنگ تر! ولی وقتی داشتن به ما تصویر زنی رو نشون میدادن که داره تو خونه کاموا میبافه! اونا داشتن زندگی اجتماعی یاد میگرفتن، چی از اجتماع یاد گرفتیم که حالا انتظار داشته باشیم؟

بقول ف شین مردم ب دیدن این صحنه ها نیاز دارن تا موقع حرف زدن چیزی واسه تعریف کردن داشته باشن . 

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
طراح قالب : عرفـان - با اینقدر 👌🏻 تغییرات