راستی باهم چایی هم خوردیم

هفته پیش با یکی از دوستام (غیر وبلاگی) یه کم بحث‌مون شد. این‌طور که من از دوست مشترکی که ایشون ازش خوشش نمی‌اومد، دفاع کردم. دیگه جواب پیام‌هام رو نداد. من از هفته پیش ذهنم درگیر این بود که دیدمش چی بگم. عصبانی بود منم عصبانی بشم؟ یا خونسرد جلو برم؟ اگه قضیه فلان رو مطرح کنه من چه جوابی بدم؟ اگه فلان جمله رو گفت منظورش چیه؟ اگه باهام حرف نزد، بیخیال بشم یا نه؟ اصلا باهاش حرف بزنم یا نه؟ از این جور سوال‌ها. توی این یه هفته ازش یه غول ساخته بودم تو ذهنم و طبق پیش‌بینی‌هام تو 90% حالات ممکن عصبانی و ناراحت بود. امروز با اینکه هزار تا کار ریخته بود سرم و خسته بودم ولی رفتم دیدمش. انتظار داشتم حتی جواب سلامم نده ولی در عین ناباوریم خیلی راحت و معمولی برخورد کرد. وقتی ازش در مورد ماجرا پرسیدم گفت گذشت رفت ولی من پیگیر شدم و یه کم در مورد اون روز حرف زدیم و تو ده دقیقه همه چی حل شد.


از دو بابت خوشحال بودم. اول از اینکه تو این یه هفته کلافه‌اش نکردم با پیام دادن، اس‌ام‌اس زدن، زنگ زدن. صبر کردم تا یه کم به آرامش برسه. خودمم تو این مدت به آرامش رسیدم. وقت داشتم فکر کنم اون چی گفته، من چی گفتم. در نهایت منطقی با موضوع برخورد کنم. 

دوم از اینکه بیخیال نشده بودم. می‌تونستم خستگی و مشغله‌ام رو بهانه کنم و بگم "من تو این هاگیرواگیر برم ببینم اون چرا ناراحت شده؟ به جهنم که ناراحت شده" ولی یاد روزای خوب‌مون افتادم. دیدم آخر بی‌انصافیه. با اینکه دوستم می‌تونست رفتنمو "به غلط کردن افتاده بود" تعبیر کنه ولی دلیل نمیشد من نرم. رفتم و تمام سوتفاهم‌هارو هم از بین بردم.

از یه بابت هم ناراحت بودم. چون این یه هفته همش به بدترین اتفاقای ممکن فکر کرده بودم. تخیلاتم، یه گلادیاتور با شمشیر بزرگ از دوستم ساخته بود و منو مجبور کرده بود به فکر سپر باشم. امروز دیدم تمام این استرس‌ها و دل‌نگرونی‌ها همش اضافی بود...

بیاین برای حل مشکلات‌مون با هم، حرف بزنیم. رو در رو

۱۱ نظر ۱۳ موافق ۰ مخالف
Leila :)
۰۲ آبان ۲۳:۰۰
دوستی مثل هیچ چیز نیست

پاسخ :

هر روز در دیگش چیزهای تازه می‌جوشد
نرگس سبز
۰۲ آبان ۲۳:۰۵
کلا تیک ایت ایزی با همه ی مسائل برخورد کنیم

پاسخ :

با همه مسائل ؟
هلما ...
۰۲ آبان ۲۳:۱۷
تو دوستیامون باید بهم فرصت حرف زدن بدیم باید. البته کلا هم فرصت دادن خوبه و هم حرف زدن. :)
یه درصد اگه امروز رو هیچ وقت نمیرفتین :|

پاسخ :

دقیقا . باید فرصت بدیم :)
والا کم مونده بود نرم :)) 
هلما ...
۰۲ آبان ۲۳:۲۲
تو دوستی لازمه گام هم برداریم. :)

* آخه من کی قانون گذار شدم خدا عالمه :)))

پاسخ :

بله بله :)

متوجه نشدم :|
هلما ...
۰۲ آبان ۲۳:۲۶
دییرم آخی من نواخدان دوستلیغا قانون یازان اولموشام اوزومون خبریم یوخ :))
(با خودم بودم)

راستش جور دیگه نتونستم به فارسی بگم.

پاسخ :

آهان :)))
بیلدیم :))
مسـ ـتور
۰۳ آبان ۱۰:۱۶
ما آدما همدیگرو با ذهنیتایی که نسبت به هم در حالات مختلف داریم قضاوت میکنیم که اصلا ممکنه واقعیت امر 180 درجه باهاش فرق داشته باشه!
چه توی دوستی ها و چه توی هر رابطه ی دیگه ای باید بعد از یه بحث، یه مدت سکوت برقرار باشه و بعد حرف زد اونوقت خود به خود همه چی حل میشه؛ مثل کاری که شما کردید (:
ولی سکوت طولانی مدت هم خوب نیست ها؛ فاصله ها رو بیشتر میکنه...

پاسخ :

درسته. 
:)
آره سکوت طولانی نتیجه عکس میده
فِ. شین.
۰۳ آبان ۱۸:۱۷
منظورت از «به غلط کردن افتاده بود» همون چیزه دیگه؟ D:

پاسخ :

آره ولی به شکل مودبانه‌اش. 
פـریـر بانو
۰۳ آبان ۲۳:۲۳
دقیقا درسته...
چند شب پیش داشتم حرفایی با همین مضمون رو به یه نفر میزدم...

پاسخ :

:)
آفرین :)
פـریـر بانو
۰۳ آبان ۲۳:۴۶
آفرین :))

ولی چه فایده؟ طرف ناراحت شده. میگم من گفتم وقتی ناراحتیم بیایم حرفامونو بگیم به هم که دلخوری های تو دلیمون زیاد نشه الکی! میگه نه من حساسم ناراحت میشم :|

(سرش را به در می کوبد و از صحنه خارج می شود)

پاسخ :

:))

بابا حساس . بابا سنسیتیو 😒😒😒
صخره .
۰۵ آبان ۱۵:۳۴
به به:)

پاسخ :

:)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
طراح قالب : عرفـــــان | با کلی تغییرات