عقاید یک رامین

عقاید یک رامین

همیشه از فیلمایی که موضوع‌شون روابط بین آدماست لذت می‌برم. بقیه ژانرها مثل اکشن، علمی تخیلی یا تاریخی بخاطر پیشرفت علومی مثل جلوه‌های ویژه یا تغییر عرف جامعه یه روزی کهنه میشن یا حتی دیدن استاندارد زمان‌های قدیم به نوعی خنده‌دار به نظر میاد. در مقابل، فیلم‌هایی که موضوع اصلی‌شون روابط بین آدما، نوع برخوردها، نحوه عکس‌العمل به رفتارهای خوب و بد طرف مقابله تاریخ انقضایی ندارن. آدما از همون قدیما دروغ گفتن، فداکاری کردن، حق بقیه رو خوردن، سکوت کردن، دوست شدن، متنفر شدن و ... ؛ هنوزم همین کارارو انجام میدن. هیچ کدوم از اینا تکراری نمیشه. تا زمانی که آدما بودن این مسائل هم بوده. همه بلدن وقتی کسی کار اشتباهی انجام داد ترکش کنن، طردش کنن، باهاش حرف نزنن، قطع رابطه بکنن. خراب کردن پل‌های پشت سر خیلی راحته. ولی راه درست این نیست. من دوست دارم با دیدن این نوع فیلما یاد بگیرم اگه طرف اول یا دوم ماجرا بودم باید چطور رفتار کنم. چطوری ببخشیم، اصلا ببخشم یا نه، کِی نادیده بگیرم، تو شرایط مختلف چی باید بگم. چی نباید بگم، چطور حقمو بگیرم. نقطه قوت فیلم‌ها برای من دقیقا همین جاست که ببینم کاراکتر فیلم چطور مشکلشو حل می‌کنه تا منم یاد بگیرم.

فیلم‌هایی از این قبیل که من دیدم و خوشم اومده : نزدیک تر - حبیب - پیدا و پنهان - امروز - دختر - برف - تنهایی

+ شما از چه فیلمایی خوشتون میاد؟ و چرا ؟
  • موافقین ۴ مخالفین ۰
  • يكشنبه, ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ۰۷:۲۷ ب.ظ

نظرات  (۱۰)

دقیقا از همین فیلما. دلیلشم اینه که میفهممشون! وقتی یه رگه‌هایی از خودمو توشون پیدا میکنم، به خودم میگم عه چه خوب که تنها نیستی!
از فیلمایی که قهرمان و ضدقهرمان ندارن. همه‌ی آدماش خاکستری‌ن! بهتر بگم، آدمن! نه دیون نه فرشته! [اکثر فیلمایی که گفتید، این ویژگی رو دارن.]
فیلمایی که یه برش از زندگی رو روایت میکنن و سلسله حوادثی نیستن! تو اینجور فیلما بیشتر به احساسات پرداخته میشه تا اتفاقات! یعنی ممکنه دو تا دونه کاراکتر داشته باشه و یه لوکیشن! [البته منظورم این نیست که اگر گره داستانی نداشته‌باشن، از نظرم مشکلی نداره :| اون موقع دیگه اصلا فیلم نیست :| ]
این فیلما تا ابد میرن تو ذهنم موندگار میشن.
مثل "در دنیای تو ساعت چند است؟" 3>

::منظورتون فقط فیلمای ایرانی بود؟
دقیقا. همه‌شون آدمن. نه مثبت مطلقند و نه منفی مطلق. 
آره. یه داستانه. و اون داستان فقط بدبختی رو نشون نمیده :|

حتی یه ذره هم نتونستم با "در دنیای تو ساعت چند است" ارتباط برقرار کنم. بیشتر از یه ربع اولش نتونستم تحمل کنم.

+ نه لزوما
  • علیرضا آهنی
  • من بلعکس تو هستم :|
    منم اکشن و معمایی نگاه می‌کنم ولی اجتماعی بحثش جداست
  • منتظر اتفاقات خوب (حورا)
  • تنوع فیلم هایی که دوست داریم زیادند. فیلم های غیرقابل پیش بینی که هر لحظه میتونه غافلگیرمون کنه برای وقت هایی که با فکر آزاد می تونیم بشینیم و فیلم ببینیم و درگیرش بشیم خوبه. این جنس از فیلم هایی که شما گفتید واسه خیلی وقت ها خوبه! فیلم ریتم آرومی داره و ما هی خودمون رو میگذاریم جای شخصیت های مختلف و سعی می کنیم تصمیم بگیریم.
    آااادت نمی کنیم و وارونگی هم چنین مدلی شاید باشند.
    اگه از غافل‌گیری لذت می‌برین فیلم "بازی The game" دیوید فینچرو ببینین

    وارونگی رو ندیدم. آااادت نمی‌کنیم رو دیدم و خوشم نیومد. از همین نوع بود ولی موضوعش چندان برام خوشایند نبود
  • عاشق بارون ...
  • هر چی فیلم‌ها از دنیای واقعی دورتر باشن٬ من بیشتر خوشم میاد!
    :) 
    خوبه که می‌دونین
    من معمولا بلد نیستم چجوری توضیح بدم فضا و حس و حال فیلمایی که می‌پسندم رو اما شاید یه چیزایی تو همین مایه‌ها باشه، اگه بخوام یه ژانر رو که غالبا می‌پسندم، بگم درام و اجتماعیه شاید...
    درام اجتماعی. آره اینه اسمش فکر کنم :)
    بسم تعالی
    هشدار برای کبری یازده
    دوسش داریم چون دوسش داریم:-D
    میدونستی اون چرت و پرتایی که اولش بهمن هاشمی میگه تو فیلم اصلی نیست ؟ :))
    کامنتا بقیه رو خوندم یهو رسیدم به کامنت خودم:-D
    قشنگ متخصص ریتن به فضای جدی و ادبی میباشم:-D
    با هژکل:)))):-D
    کجاش ادبی بود ؟ :))
    میخندد:)
    همه کیفش بهحرفای بهمن هاشمیه تازشم:)))
    :))
  • ساجده رستمی
  • در دنیای تو ساعت چند است_چهل‌سالگی_چیز‌هایی هست که نمی‌دانی_
    ممنون :)

    اولی رو نتونستم نگاه کنم
    دو تای بقیه رو ندیدم 
    سلام من هم مثل شما روایت زندگی واقعی رو دوست دارم. فیلم هایی که زندگی رو همونطوری که هستند روایت می کنن یا حتی کتاب های اینچنینی؛ کتاب های مترجم دردها و به کسی مربوط نیست، بنظرم جزئیات واقعی زندگی ما آدمارو خیلی راحت بیان می کنن نه داستان پیچیده ای دارن نه ادبی و استعاری حرف می زنن..
    فیلمی که دوستش داشتم یا بهتر بگم ازش یاد گرفتم هفت ماهگی بود. اینکه همیشه فرصت جبران نداری پس باید بیشتر حواست به ته قلبت باشه.
    موفق باشین ان شاء الله
    سلام :)
    ندیدم هفت ماهگی رو 
    ممنون :)
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    تجدید کد امنیتی