عقاید یک رامین

عقاید یک رامین

متوجه شدم که تنها راهم واسه ارتباط برقرار کردن با بقیه "شوخی" ئه. اگر ندونم طرفم به چی می‌خنده، خیلی نمی‌تونم باهاش حرف بزنم. اینکه بفهمه من کی شوخی می‌کنم، کی جدی‌ام، شدیدا تو پایداری دوستی‎مون تاثیر می‌ذاره. بهمین خاطر حرف زدن با آدمای غریبه (مخصوصا تو چت) برام خیلی سخته. چون عکس ‌العمل‌هاشو نمی‌بینم، نوع خندیدنش برام مشخص نیس. همین موضوع باعث میشه تو چت یه شخص منزوی و کم‌حرف دیده بشم. درحالیکه، دوستایی دارم که رگ خندیدن‌شون کاملا دستمه و می‌تونم ساعت‌ها براشون خاطره تعریف کنم و با خنده همراه با اشک ازم بخوان که "توروخدا بسه رامین".
  • موافقین ۱۰ مخالفین ۰
  • چهارشنبه, ۲ آبان ۱۳۹۷، ۰۵:۲۸ ب.ظ

نظرات  (۸)

آره من این موضوع رو خوب درک کردم .
مگه منو دیدین؟
بخاطر همینه که من فرستادن ویس و بعدش تماس تلفنی و بعدش دیدار رو ترجیح میدم ((:
و من دقیقا برعکسشو انجام میدم. تا زمانی که یه نفرو نبینم نمی‌تونم باهاش تلفنی حرف بزنم
  • خورشید ‌‌‌
  • من یاد مصاحبه‌ای که با رادیوبلاگیها داشتی افتادم. از لحظه‌ی اول تا آخرش بلند بلند می‌خندیدم و واقعافکر نمی‌کردم آقای عقاید یک رامین، در این حجم بامزه باشه.
    :)) یکی از دلایلی که باعث شد اون مصاحبه خوب از آب در بیاد این بود که قبل از مصاحله در حد یه ساعت با فِ شین عزیز حرف زدیم تا هم اون منو بیشتر بشناسه و هم من اونو. اگه به محض دیدن همدیگه مصاحبه رو ضبط می‌کردیم، خیلی خشک و بی‌روح از آب در می‌اومد. 
    خب پس من وقتی پیشتون آموزش ادیت و اینا ببینم ، دیگه متوجه میشم شما نیز چه موقع خوبین :دیی
    پس بالاخره تونستین با مدیربرنامه‌هام هماهنگ شین؟ :)
    عه برگشتى؟:)
    آره :)
    شاید :دی
    :)
    من تو ذهنم باهاشون تله پاتی برقرار کردم ایشونم گفتن نظر شما مهمه :دی
    اگر این شکلی گفتن پس مشکلی نیس :)
    رامین خیلی اکتیو و پُرانرژیه خیلی :)
    نمیدونم چرا من این تفاوتِ واکنش تو موقعیت متفاوت رو دوست دارم، بنظرم ریکشن نرمالیه.
    تو موقعیت‌های فیس تو فیس این مدلی‌ام ولی تو نوشتن :| 
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    تجدید کد امنیتی