وی کسی است که چراغ آسایشگاه را در ساعت دوازده شب روشن می‌کند، سربازی که نوبت پاسش رسیده را با صدای بلند بیدار می‌کند و بدون بستن در و خاموش کردن چراغ، محل را ترک می‌کند و این رویه تا ساعت شش صبح، هر دو ساعت تکرار می‌شود تا دهن سربازی مثل من که طبقه دوم تخت می‌خوابد و جمع فاصله‌اش با دو لامپ ال ای دی 25 واتی دو متر نمی‌شود، صاف شود.